DO MARII KASPROWICZOWEJ
Lwów, dnia 15 września 1934
Wielce Szanowna Pani!
Stosownie do życzenia zawartego w liście Szanownej Pani, zwróciłem się do p. Prof. Jarockiego z prośbą o zezwolenie na wystawienie Marchołta i zezwolenie takie otrzymałem. Wobec tego przystąpiliśmy już do prób, ponieważ pragnąłbym, aby otwarcie teatralnego sezonu, na które właśnie przeznaczam premierę Marchołta, odbyło się jeszcze w końcu tego miesiąca. O ile nie nastąpią jakieś szczególne trudności w międzyczasie, premiera Marchołta odbędzie się w sobotę dnia 29 bm. Próba generalna prawdopodobnie 28 bm. rano, chciałbym bowiem uniknąć próby wieczornej, jako wyczerpującej i nie zawsze oddziałującej dobrze na przedstawienie dnia następnego. Inscenizację i reżyserię powierzyłem młodemu, ale wysoce uzdolnionemu reżyserowi, p. Radulskiemu, dekoracje przygotowuje p. Władysław Daszewski, dotychczasowy dekorator warszawskiego Teatru Polskiego, w obecnym sezonie zaangażowany do lwowskich teatrów.
Co się tyczy tekstu sztuki, to reżyser określił go w porozumieniu ze mną, nie zachowując jednak zawsze tych skrótów, jakie poczynił sam poeta. Rzecz to zrozumiała, gdyż inicjatywa reżyserska musi mieć prawo wyboru tekstu. Zapoznaliśmy się z egzemplarzem skróconym, krakowskim, ale niczego istotnego do pracy przy przykrojeniu dzieła w jednowieczorowe widowisko nie wniósł on. Pozostaliśmy więc przy naszych skrótach, zachowując sobie oczywiście możność ich modulacji w trakcie realizacji scenicznej. […]
W. Horzyca