DO WŁADYSŁAWA ZAWISTOWSKIEGO
Kochany Władku!
Nie chciałem Cię dotychczas piłować o sprawy, o których ongiś mówiliśmy, tak się jednak obecnie wszystko układa, że nolens volens muszę ci zawracać głowę moimi troskami.
Liczyłem na to, że kapnie mi przez Ciebie1 jeśli już nie 15 to przynajmniej 10 tysięcy w okresie mniej więcej lipca. Tak się jednak złożyło, że nie doszło to do skutku, ja zaś dręczony przez różnych dłużników musiałem wszystkie pieniądze, jakie otrzymałem po podpisaniu kontraktu, wpakować w moje zobowiązania, których zresztą całkowicie nie pokryłem. Rezultat tego jest jednak taki, że obecnie jestem goły jak święty turecki i po prostu nie mam za co rozpocząć sezonu, a wiesz dobrze, że początek każdego sezonu, to smok na pieniądze. Jestem więc w dosyć ciężkiej i trudnej sytuacji. Dlatego pozwalam sobie tym razem wyjść z mojej rezerwy, jaką zachowałem od maja, i prosić Cię, byś był tak dobry potraktować tę sprawę jako bardzo pilną i dla mnie niezmiernie ważną. Natychmiast po powrocie z Morszyna, który, nawiasem mówiąc, zrobił mi dobrze, widziałem się z p. Drojanowskim, który zainterpelował mnie, czy tak miłe sercu memu zamiary Twoje zostały choć częściowo zrealizowane. Mogłem mu odpowiedzieć tylko tyle, że właśnie w tej samej sprawie chciałem z nim mówić i prosić go o przypomnienie jej Tobie. Nie wiem, czy doszło to do skutku, ale uważam, że nie będzie to drugim grzybem w barszczu, jeśli i ja nieco Cię popiłuję, co też niniejszym czynię.
Przechodząc do innych spraw, powiem Ci, że roboty mam po same uszy, ale dogryzają mnie i pracować nie dają troski materialne. Zamierzam zacząć sezon Wyzwoleniem, na które, mam nadzieję, przyjedziesz, spełniając wreszcie Twoje przyrzeczenie zajrzenia raz wreszcie do Lwowa. Poza tym miałbym z Tobą masę rzeczy do obgadania, ale odkładam to sobie na osobiste spotkanie.
Ułóż sobie tak sprawy, byś mógł tu zostać z dwa lub trzy dni przynajmniej. Taki mały urlop nie zaszkodzi Ci, tym bardziej że i tutaj będziesz z pewnością miał niejedno do zrobienia. Czekam wiadomości od Ciebie, tudzież ściskam Cię i całuję. Dla Twojej Pani Małżonki piękne ukłony i pozdrowienia.
Wil Horzyca
PS. Gdybym wiedział, że na pewno dostanę te pieniądze, pożyczyłbym sobie via Drojanowski jakie 10 000 zł z tutejszej MKO, a ewentualna subwencja mogłaby wpłynąć wprost do MKO. Ale Drojanowski nie pójdzie na to.