DO WŁADYSŁAWA ZAWISTOWSKIEGO
Lwów, 10 IX 1935
Kochany Władku!
Chociaż, jak wynika z Twojego postępowania, jesteś ostatni świnks, piszę jednak do Ciebie, polecając Twej uwadze i dobrotliwemu sercu p. Stanisława Rogowskiego, młodego i obiecującego poetę polskiego, co nie zechciej wziąć za konwencjonalny frazes, ale za szczerą prawdę. Zresztą swego czasu rozmawiałem o nim z Tobą. Bądź tak łaskaw, przyjmij mi go i udziel swego poparcia w czym i gdzie należy. Mam nadzieję, że nie odmówisz ani mnie, ani p. Rogowskiemu.
Bardzo chciałbym się z Tobą zobaczyć. Dziś wyczytałem w „IKC”, że tak bardzo zniżyliście ceny biletów. Czy to aby dobry krok, jeśli zniżka naprawdę jest tak wydatna? Czy nie przeholowaliście, co w rezultacie odbiłoby się ujemnie na moich kasach, gdyż i ja musiałbym zniżyć, a publiczności więcej, przynajmniej u mnie, nie przyjdzie. Przy tej sposobności pozwolę sobie Ci przypomnieć, że nie odpisujesz na listy, za co obdarzyłem cię komplimentem, wymienionym na początku niniejszej epistoły.

Wil
Raz jeszcze polecając Ci serdecznie p. Rogowskiego, ściskam Cię i całuję.