DO JULII RYLSKIEJ
[Warszawa], 10 XII 1937
Wielce Szanowna Pani,
Usiłowała mnie Pani sprowokować swoją pocztówką, ale ja się nie dałem, głównie z tego powodu, że w związku z Czwartkiem miałem bardzo wiele i pracy, i kłopotu.
Za przesłanie mi egzemplarza The Whiteoaks byłbym bardzo zobowiązany. Przypuszczam, że znalazłoby się mimo wszystko miejsce dla tej sztuki, nawet jeszcze w tym sezonie. Woodleya przeczytałem już dość dawno i jestem zdania, że sztuka, mimo angielskich stosunków, nam zasadniczo nie znanych, mogłaby mieć pewne powodzenie, ale w mniemaniu moim jestem tutaj odosobniony. Zresztą Warszawa jest moralnościowo tak teraz piekielnie wrażliwa, że chyba jest to teraz najmoralniejsze miasto na kuli ziemskiej. Trzy asy dały tego Pani piękny dowód.
Bardzo byłem ciekaw sztuk Priestleya, z których jedną miałem otrzymać w przekładzie Pani. Co się zaś tyczy sztuki Williamsa, to zacząłem ją kiedyś przeglądać, zobaczyłem jednak, że to dosyć ponura historia rodzajowa, nie mająca zdaje się danych na to, aby mogła trafić do serc warszawiaków.
Mówiłem z p. dyr. Rudkowskim o należności Pani. Otóż sprawa się w ten sposób przedstawia, że my systematycznie spłacamy nasze należności u Rechtlebena i przypuszczam, że w chwili obecnej płacimy już za Amiela. W każdym razie pieniądze te będą uruchomione w najbliższym czasie, jeśli już nie spłacamy tego rachunku.
Proszę przyjąć wyrazy najgłębszego poważania.
W. Horzyca