DO JULIUSZA OSTERWY
Warszawa, 20 VIII 1941
Kochany Panie Juliuszu!
Przypuszczam, że skończył Pan — lub kończy — swe wiejskie wywczasy, kieruję więc „niniejszy” list pod Pańskim krakowskim adresem.
Serdecznie dziękując za otrzymaną pocztówkę, pozwalam sobie zapytać, czy sprawa ewentualnego zajęcia dla p. Ochęduszki (seniora) w zarządzie dóbr krasiczyńskich czy też gdzie indziej jest aktualna, i czy Pańska Pani, która była tak łaskawa zwrócić się z tym do swego kuzyna, otrzymała jakąś w tej sprawie odpowiedź. Przepraszam bardzo, że Kochanego Pana molestuję, ale Pan wie, jak ludziom jest w tych czasach ciężko i jak wyglądają z upragnieniem jakiejś jaskółki polepszenia swych warunków istnienia. To pozwala mi i rozgrzesza mnie z nagabywania Pana listami, i mam nadzieję, że nie weźmie mi Pan tego za złe.
O Warszawie nic Panu ciekawego napisać nie mogę, chyba to, że ostatnimi czasy ludzie trochę mniej tu umierają. Natomiast bardzo dokucza ludziom niedostatek i perspektywa spędzenia zimy bez opału, gdyż nawet domy z centralnym ogrzewaniem węgla nie mają i zdaje się mieć nie będą. Ot, małe kłopoty małego życia, które jednak potrafi się dać we znaki.
Prosząc, by był Pan tak łaskaw podziękować ode mnie Pańskiej Pani za jej łaskawą interwencję w sprawie p. Ochęduszki, pozwalam sobie przesłać serdeczne pozdrowienia i ukłony dla Pana i Pańskiej Pani.
W. Horzyca