DO ARNOLDA SZYFMANA
Wielce Szanowny Panie Dyrektorze!
Nie wiem, czy doszedł Pana list, który wysłałem przez jednego z naszych funkcjonariuszy do Łodzi, gdy na próżno usiłowałem się przedtem połączyć z Panem telefonicznie na podany krakowski telefon. Dlatego pozwalam sobie pisać raz jeszcze i potworzyć to, co pisałem do Łodzi.
Chciałbym pracować w Krakowie i zdaje mi się, że mógłbym Mię nawet bardzo przydać p. Fryczowi. Co do Teatru Starego, nie wiem, jak się przedstawia sprawa następstwa po Ronardzie i czy w ogóle jest to aktualne, bo chodzą wieści, że Ronard zostaje, a Pronaszko idzie do Pana albo do Łodzi. Ile w tym prawdy, nie wiem.
Gdyby to wszystko było nieaktualne, mógłbym wziąć Cieszyn—Bielsko, ale czy uda mi się tam coś zrobić naprawdę, to zależne od warunków, a te nie będą w każdym razie lekkie.
W ogóle po ostatnich obserwacjach warszawskich, których treść określiłem sobie jako „dołoj gramotnyje” w teatrze, jestem pełen gorzkich uczuć! Zdaje mi się, że ani praca, ani jakieś tam zasługi nic nie znaczą, nie mówiąc o kulturze i znawstwie przedmiotu. Wszystko to wydaje się niczym wobec... Jedyną pociechą w tym wiadomość, jakoby obaj ministrowie po tych konferencjach bardzo stali się sceptyczni, jeśli chodzi o tzw. inicjatywy ZASP-u.
Polecając więc moją sprawę Panu Dyrektorowi, zasyłam wyrazy prawdziwego poważania.
W. Horzyca
PS. Oczywiście teatr katowicki także biorę pod uwagę, o ile to w ogóle aktualne.