DO LEONII JABŁONKÓWNY

Kraków, 28 XI 1945

Droga Pani Leonio!
Byłem w Katowicach, gdzie zaangażowałem młodego amanta Bieleckiego i jego przyjaciółkę p. Burkę (śpiewno-taneczną). Poza tym prawie doszedłem do porozumienia z dobrym charakterystycznym Jastrzębskim.
W Krakowie wszystko już wybrał z aktorów Trzciński, płacąc horendalne zresztą gaże. Ale jadę do Częstochowy, gdzie, jak mi wiadomo, jest sporo zdolnych ludzi. Wezmę więc i tam coś niecoś, jeśli się to tylko uda.
Potem jadę do Warszawy, by załatwić sprawy finansowe i inne i wracam wprost do Torunia. Może potem na dzień uda mi się wpaść do Łodzi, ale nie wiem, czy to będzie możliwe.
Jak przedstawia się sprawa Pietraszkiewicza, tego z Jeleniej Góry? Czy dał znak życia? Także Leon Pietraszkiewicz (z Łodzi) ma napisać do mnie list z propozycją. Ale z jak wysoką gażą?
Bardzo mi się podobała p. [Antonina Gordon] Górecka, jedyna osoba z aktorów łódzkich, która miała język artysty, a nie przekupnia. Byłem już bardzo złych myśli, ale rozmowa z nią podtrzymała mnie na duchu. Widocznie nie sami Kwaskowscy istnieją w polskim teatrze.
Chciałbym, by Pani jak najprędzej zjawiła się w Toruniu. Roboty będziemy mieli wszyscy masę. Proszę też postudiować sobie Szkołę żon. Ciężki okres idzie teraz na nas, bo zaczęcie sezonu w tych warunkach nie należy do rzeczy łatwych. […]