DO BOHDANA KORZENIEWSKIEGO
Toruń, 23 XII 1945
Kochany Panie Bohdanie!
Dziś dopiero odpowiadam na list Pański, gdyż dotychczas zajęty byłem pracą nad premierą, która w końcu w dniu wczorajszym doszła do skutku. Co do Szumańskiej, to, niestety, brak mi miejsca na tę ponoć bardzo dobrze zapowiadającą się artystkę. Muszę też zostawić miejsce dla p. Góreckiej, która aczkolwiek na razie nie przyjeżdża do Torunia, niemniej jednak, mam nadzieję, zawita do nas choćby w spóźnionym terminie.
Zresztą, o ile wiem, p. Szumańska jest raczej aktorką charakterystyczną, gdy p. Górecka ma inne możliwości. Z tych więc i innych względów Pańska pupilka nie mogłaby zastąpić p. Góreckiej.
U mnie pracy bardzo wiele i to w nad wyraz trudnych warunkach. Wczoraj odbyła się premiera Szkoły żon, o której można powiedzieć, że przy naszych możliwościach jest względnie czystym przedstawieniem. Zrobiłem Szkołę żon w oparciu tylko o te resztki zespołu, jakie tu zostały. Domyśla się więc Pan, że praca była niemała.
Korzystam z okazji, by raz jeszcze przesłać Kochanemu Panu i Jego Małżonce życzenia Wesołych Świąt oraz szczęśliwego Nowego Roku. Proszę przyjąć wyrazy prawdziwego poważania.
W. Horzyca

Mam jednak nadzieję, że gdy następnym razem zjawię się w Warszawie, znajdziemy jakąś chwilkę, by porozmawiać o wielu, wielu rzeczach. Trudno by o tym wszystkim pisać, bo i wołowej skóry nie starczyłoby, a jakoś gdy się rozmawia i pomaga sobie gestem, łatwiej jest podać wiele rzeczy, których listownie wyrazić nie sposób. Cieszę się więc na myśl, że się niebawem może zobaczymy i odbędziemy długą nocną rodaków rozmowę.
Na razie więc przesyłam serdeczne pozdrowienia i ukłony dla Kochanych Państwa, a dla Pani i Matki piękne ucałowania rączek.
W. Horzyca