DO JAROSŁAWA IWASZKIEWICZA
Toruń, 2 kwietnia 1946
Kochany Jarosławku!
Wczoraj przyjechał p. Szulc i przywiózł mi list od Ciebie, za który bardzo dziękuję. Stara cegielnia przetrwała z małymi przerwami aż do końca miesiąca, w tym parę przedstawień szkolnych, a obecnie idzie na popołudniówki. Ostatniej niedzieli graliśmy ją już po południu i jak na nasze stosunki miała wcale niezłą kasę, bo blisko 10 tysięcy. Zestawienie wpływów kasowych prześlę, jak się umówiliśmy, ZAIKS-owi. W każdym razie, jak mi się zdaje, możemy być zadowoleni: i autor, i teatr. Stara cegielnia utrzymała się w repertuarze od 5 do 30 marca, z małymi przerwami, a to jak na nasze stosunki bardzo dużo, powiem Ci szczerze, że nad moje spodziewanie. Co do recenzji w „Robotniku” warszawskim, to robi się. Leń Maśliński tego nie dopilnował.
W sobotę, 30, mieliśmy premierę Snu nocy letniej, która w epilogu zmieniła się niemal w demonstrację na rzecz teatru. Zdaje się, że przedstawienie nie najgorsze, ale przyznam Ci się, że robiłem je w tak trudnych warunkach psychicznych i przy takich oporach, iż strasznie mnie ono wiele kosztowało. Podobno schudłem. Kiedyś Ci jeszcze o tym ustnie opowiem, bo warto. Posyłam Ci nasz ostatni program, gdziem wyłożył mój „stand-punkt” inscenizacyjne. Może Cię zaciekawi. Co do „Odrodzenia”, to recenzji jeszcze nie widziałem, ale i mnie to dziwi, gdyż i na mnie są cięci, nie mniej niż na Ciebie, ale za to dłużej, bo jeszcze od lwowskich czasów. Ale co tam!
Zamierzam dziś, jutro być w Warszawie, ale zawodzą mnie różne okazje automobilowe, a nie chcę jechać pociągiem, bo bardzo jestem przemęczony. Przypuszczam jednak, że jeszcze w tym tygodniu będę w Warszawie i mam nadzieję, że zobaczę się z Tobą, a może i z Hanią. Co ta Marysia sobie myśli? Takie ociąganie się w obowiązkach! Przypuszczać należy, że będzie Zygfryd, jeśli to tak długo trwa.
Posyłam Ci również zdjęcia ze Starej cegielni. Na ogół niezłe, ale ogólne jest okropne. Może każę jeszcze raz sfotografować.
Cieszę się, że Was zobaczę i serdecznie ściskam Was Oboje, dla Hani ucałowanie rączek.