DO MICHAŁA RUSINKA
Toruń, dnia 4 czerwca 1946 r.
Kochany Michale!
Otrzymałem list Twój doręczony mi przez p. Martykę, który, nawiasem mówiąc, przesiedział się parę dni w Toruniu, oczekując mnie, gdyż ja krążyłem tymczasem między Krakowem, Katowicami i Łodzią. Z p. Martyką doszedłem do porozumienia i będzie u nas pracował już od czerwca. Gaży w tym sezonie oczywiście nie mogę mu dać odpowiedniej, ale jakoś dogadaliśmy się, a o przyszłym sezonie będziemy dopiero mówić. Być może, że z Krakowa wpadnie on do Warszawy, by się z Tobą zobaczyć, jeśli Ciebie nie zastał w Krakowie.
W załączeniu posyłam Ci dwa listy urzędowe. Pierwszy w sprawie samochodu ciężarowego, względnie samochodów, z prośbą o udzielenie kredytu. Zdaje mi się, że byłaby to najodpowiedniejsza w tej chwili forma, choćby ze względu na list nr 2, także przesłany w załączeniu, w którym proszę Ministerstwo o udzielenie mi subwencji na wystawienie Majora Barbary Bernarda Shawa. Jest to sztuka tak znakomita, a równocześnie tak pedagogiczna, szczególnie w dzisiejszych czasach, że, zdaniem moim, zasługuje ona na pełne poparcie i to w znacznie większym stopniu niż np. wystawienie jakiego Moliera czy Goldoniego. Sztuka jest przy tym dość kosztowna, a nasze dochody w miesiącu maju nie były tak szczególne, bym bez wysiłku mógł się zdobyć na jej realizację. Jeśli więc możesz i dysponujesz odpowiednimi funduszami, przyjdź teatrowi naszemu z pomocą. Wszystkie racje przemawiające za subsydium na realizację tej sztuki przytoczyłem w załączonym liście urzędowym. Wiem, że jeśli będziesz mógł, to mi z pewnością pomożesz. A jeśli nie, no to trudno.
Jestem w poszukiwaniu aktorów i już się trochę ugadałem z niektórymi. Białoszczyński przyjdzie do mnie zapewne na pół roku, rozmawiałem też z innymi, i, rzecz ciekawa, im starsi i bardziej doświadczeni, tym chętniej słuchają moich propozycji. Oczywiście że mój budżet personalny podskoczył o sto procent i że z subwencją moją obecną nie wydołałbym. We właściwym więc czasie zwrócę się do Ministra z prośbą o podniesienie subwencji. W Łodzi widziałem się z Damięckim, który sua sponte zaofiarował mi interwencję ZASP-u w Ministerstwie, by subwencję moją podniesiono co najmniej do dwustu tysięcy złotych. Bynajmniej go o to nie prosiłem, robi to z własnej i nieprzymuszonej woli. Czy uważasz, że ja powinienem już przedstawić moje dezyderaty w tym względzie? Czy też sądzisz, że należałoby to uczynić w późniejszym terminie? Moim zdaniem powinienem to zrobić w lipcu, kiedy będziecie się szykowali do układania nowych preliminarzy budżetowych dla teatrów.
Mówiono mi dzisiaj, że podobno już ogłoszono list Rady Teatralnej i że ja podobno na liście tej jestem. Czy otrzymam o tym jakieś oficjalne zawiadomienie i to w najbliższym czasie, gdyż nie wypadałoby mi jechać do Warszawy na posiedzenie Rady, nie będąc pewnym, czy w niej rzeczywiście jestem.
Na razie tyle. Ja przyjadę do Warszawy dopiero 16 czerwca, gdyż 15 będę miał premierę Majora Barbary. Postaram się rano o 4 wyjechać samochodem, żeby na czas trafić do Warszawy.
A więc ściskam Cię serdecznie i pozdrawiam i do szybkiego widzenia.
W. Horzyca