DO STANISŁAWY HORZYCOWEJ
Toruń, 8 VII 46
Najmilszy mój Koczureczku!

Prawie cudem wyjechałem wtenczas z Krakowa, a przechodząc koło bramy wejściowej na dworcu, zobaczyłem Ciebie, taką bledziutką, zapatrzoną w peron, że mi się serce ścisnęło i ciągle Cię widziałem taką właśnie i widzę. Moje Kochanie! Odżywiaj się dobrze, pilnuj się i nie daj się nikomu naciągać. Tak się świetnie złożyło, że po przyjeździe do Torunia zastałem dwie miesięczne raty mojej pensji „zasłużonego” i zaraz Ci całych tych 6000 zł wraz [z] ogonkiem za depesze posłałem. Z depeszy Twej wiem, żeś je już dostała. Niech Ci wyjdą na zdrowie, kup sobie, co chcesz, a pieniądze na utrzymanie poślę Ci ponadto jeszcze. W poniedziałek wyślę Ci jeszcze 2 tysiące.
Moja podróż do Torunia nie bardzo mi się udała, gdyż dojechałem do Łodzi i dalej mnie nie puścili, bo nie sprzedawali biletów. Zostałem więc i głosowałem w Łodzi, a dopiero 30 VI wieczór wyjechałem do Torunia.
Z teatrem mam ogromny skweres, bo odchodzą ode mnie Szymański i Fijewski. Lulek robi znów wcale niemałe świństwo, zabierając mi tych ludzi, mnie dość potrzebnych, a jemu prawie bezużytecznych. Muszę się rozglądać za aktorami. Czy wiesz, ile zażądał ode mnie Mrożewski, gdy tu kiedyś rozmawiałem z nim  przez telefon? Chciał tylko na trzy miesiące i żądał 2000 zł dziennie, tj. 60000 zł miesięcznie!!! Przecież to jest naprawdę horrendalne. Ale widocznie ktoś mu to płaci, a choćby tylko 1500 zł dziennie; i jak ja mam w tym moim biednym Toruniu prowadzić mój biedny teatr? Dziś byłem w takim nastroju po tej kontrowersji z Lulkiem itp., że gotów byłem pojechać do Warszawy i położyć p. Ministrowi teatr toruński na stół, aby sobie z nim zrobiono, co zechcą. Ale spróbuję jeszcze wybrnąć z tej sytuacji, choć mnie już febra trzęsie. Biedny Rusinek wyjechał wypróbować nowe swe auto, na szosie wilanowskiej motocykl zajechał mu drogę, auto nagle wstrzymano i dwa razy wywróciło koziołka. Michał niemal cudem wyszedł z tego z życiem, w stanie poważnym, ale nie groźnym i ponoć za 2 tygodnie będzie już w biurze. Dla mnie też to cios, że go teraz nie ma, bo przecież w łóżku nie będzie urzędował.
W poniedziałek rano jadę do Warszawy w sprawie aktorów i razem z moją gromadką zdających egzamin aktorski. Zabawię z 2 dni i kto wie, czy nie przyjadę potem do Krakowa, także w sprawie aktorów. Maryna Broniewska przychodzi do mnie. Może wskoczę i do Katowic, i Łodzi, a może nawet i do Poznania. Muszę znów dużo jeździć, ale mam nadzieję, że sobie następny sezon lepiej urządzę niż obecny, jeśli w ogóle nie plunę na teatr i nie powiem, by wobec tych anarchicznych stosunków sami sobie teatr toruński prowadzili. Ale Ty wiesz, że mnie nie jest łatwo tak szybko ustąpić i że potrafię być zawzięty. Tylko ta megalomania aktorska doprowadza mnie do szału.
Zobacz się z Jankiem Kreczmarem, który w tej chwili gra w Krakowie i powiedz mu, że chcę się z nim w pewnej sprawie skomunikować. Zrób to zaraz, bo on z Krakowa wyjeżdża. Gdzie pisać do niego? Niech Ci da kalendarz swego rozjazdu.
Kończę na razie list, bo już późno, a dziś mieliśmy premierę (Szczęśliwe dni, komedia francuska), więc się czuję trochę zmęczony. Mam nadzieję, że się wnet zobaczymy. Czy Ci opłaca się w tych warunkach przyjeżdżać na parę dni do Torunia, to nie wiem. Kroi się nam mieszkanie!
Na razie kończę i całuję bardzo gorąco mojego kochanego, bledziutkiego Koczureczka.

Wil

Daj znać Juli by dla mnie tłumaczyła Hsiunga (Lady). Przyślę jej zaliczkę.