DO JULII RYLSKIEJ
Toruń, 27 VII 1946
Droga Pani Julo!
Sprawy Kabały nie mogę jeszcze nic odpowiedzieć [!], gdyż nie załatwiłem ostatecznie wstępnych kroków w związku z ukonstytuowaniem się wiadomej biblioteki. Przez cały miesiąc niemal jestem w drodze poszukiwania aktorów, których, niestety, niewielu znalazłem. Porobiono mi przy tym sporo świństw, o których kiedyś opowiem. Natomiast chciałbym poruszyć inne sprawy. Przede wszystkim chcę Panią powiadomić, że bardzo zainteresowałem kierownictwo Teatru Kameralnego w Łodzi (Przejazd 34) sprawą wystawienia Zieleni się zboże. Posłałem im nawet mój egzemplarz do przeczytania, przypuszczam, że coś z tego wyjdzie. Po wtóre, i ja zamierzam wystawić Zielem się zboże, może nawet jako drugą sztukę w następnym sezonie. Gdy powezmę decyzję ostateczną, natychmiast doniosę o tym Pani. Co do Cowarda, to obiecano mi zatelegrafować do Londynu o Private Lives. Jeśli tylko nadejdzie, prześlę Pani sztukę do przekładu.
Za pilną sprawę uważam przystąpienie do przekładu Lady Precious Stream, którego, egzemplarz posiada Pani. Prosiłbym tylko o prawo prapremiery na obecny sezon i w związku z tym gotów jestem udzielić zaliczki na przekład. Proszę mi łaskawie nawet telegraficznie odpowiedzieć, czy gotowa by Pani zaraz do przekładu tego zabrać się. Muszę jednak zaznaczyć, że sztuka nie poszłaby prędzej jak w jakim listopadzie, jest więc sporo czasu. Nie wiem, czy Stasia nie powiedziała Pani, że liczę bardzo na tę sztukę. Zapewne zapomniała to zrobić.
Byłem ostatnich 10 dni w podróży, szukając, jak pisałem, aktorów, ale niewielu ich znalazłem. Podróż ta i przeżycia z nią związane bardzo mnie zmęczyły. Nawet serce mi zaczęło nawalać, a może tylko nerwy, tak że myślałem nawet o tym, czy nie pojechać do Kudowy na d. Śląsk, świetnego zdrojowiska dla sercowników. Ale zdaje się, że w rezultacie 5 sierpnia pojadę do Krakowa, a stamtąd do Zakopanego, gdyż już 25 sierpnia muszę być na stanowisku i zaczynać nowy sezon, który rozpocznę zapewne Orfeuszem Świrszczyńskiej. Potem kto wie, czy nie pójdzie Zieleni się zboże.
Poza tym, jeśli idzie o moją osobę, mam pewne propozycje, które kto wie, czy nie pozwolą mi zrealizować nabycie tych książek, jakie ostatnio podała mi Pani. Ale na razie o tym cicho. Niezależnie od tego poprosiłem owego jegomościa, który ma mi ściągnąć Cowarda, aby zaopiekował się sprowadzeniem i tych dwóch sztuk innych, jakie Pani podała. Być może, że coś z tego wyjdzie.
Nie mogłem odczytać ostatnich słów Pani dopisanych ołówkiem i wskutek tego nie wiem, co znaczy wzmianka o Ukraińcu. Coś widocznie wypadło mi z pamięci. Proszę mi łaskawie napisać, o co chodzi.
Kończąc list, życzę jak najmilszych wywczasów i przesyłam serdeczne ucałowanie rączek.
W. Horzyca