DO JULIUSZA OSTERWY
Toruń, dnia 30 października 1946

Kochany Panie Juliuszu!

Pozwalam sobie zwrócić się do Pana z pewną prośbą, nie
wątpiąc, że jeśli tylko Pan będzie mógł, pójdzie mi Pan na rękę.
Od początku sezonu odwaliłem już trzy kobyły w naszym teatrze, tj. Orfeusza, Gwałtu, co się dzieje wraz z Koncertem Fredry, a wczoraj „puściłem” Szaniawskiego Dwa teatry. Obciążywszy naszą publiczność toruńską takimi dwoma ciężko strawnymi, przynajmniej dla niej, kolubrynami, jak sztuki Świrszczyńskiej i Szaniawskiego, muszę z kolei dać coś lżejszego, a że i tu trzeba zachować pewną miarę, postanowiłem więc przygotować obecnie Króla włóczęgów. Otóż tenże Król włóczęgów był przed rozpoczęciem tego sezonu grany w Starym Teatrze za Pronaszki. Kostiumy sprawione przez Pronaszkę stanowią, o ile się nie mylę, obecnie własność miasta Krakowa, względnie teatrów stojących pod Pańską dyrekcją. Pozwalam więc sobie prosić Pana bardzo uprzejmie wypożyczenie nam tych kostiumów, gdyż teatr nasz musi robić wszystko, by przy skromnym naszym budżecie wiązać jakoś koniec z końcem, co zresztą idzie bardzo ciężko. Pozwolę sobie przy tym przypomnieć, dostarczając tym w pewnej mierze argumentu dla Pana wobec władz miejskich, że na Zjazdach Dyrektorów i na Radzie Teatralnej, bardzo akcentowano to, by zasobniejsze teatry wypożyczały kostiumy mniej zasobnym, gdyż jest to nonsensem i niepotrzebną stratą pieniędzy, gdy np. kilka teatrów w Polsce, chcąc grać np. Króla włóczęgów sprawia do tej samej, zresztą niespecjalnie ciekawej sztuki, nowe kostium. Zdaje mi się, że argument ten nie jest pozbawiony słuszności.
Kończąc moją epistołę, pozwalam sobie przesłać serdeczne pozdrowienia i ukłony dla Obojga Wielce Szanownych Państwa.
W. Horzyca