DO ROMANA ROTA
Toruń, dnia 26 grudnia 1946
Kochany Panie Romanie!
Wczoraj rano otrzymałem Pańską depeszę, na którą również odpowiedziałem depeszą. Raz jeszcze Panu serdecznie dziękuję za okazaną mi pomoc i tak gorące zajęcie się moją sprawą, gdyż rozumiem dobrze, iż tylko dzięki Panu dobiegło to wszystko do szczęśliwego końca. Nasz administrator, p. Matyka, wyjeżdża dzisiaj do Warszawy, by zająć się, że tak powiem, realizacją. Będzie on mógł Panu odpowiedzieć, jaki byłem smętny w dzień premiery Norwida, kiedy zdawało mi się, że już chyba wszystko mi się na głowę zawali, ale teraz, chwała Bogu, wychodzę, zdaje się, już na suchszy nieco ląd, w czym niemała zasługa Pana. Raz więc jeszcze serdecznie Kochanemu Panu za wszystko dziękuję.
Depeszowałem, że niczym się, niestety, zrewanżować nie mogę, chyba tylko Norwidem. Bardzo bym był też rad, gdybyście Państwo mogli znaleźć taką chwilę czasu, aby przyjechać na dzień lub dwa do Torunia, chciałbym bowiem Państwu pokazać Za kulisami Norwida, sztukę, której nie tak prędko dane będzie Państwu zobaczyć gdzie indziej. Głos ludu twierdzi, że widowisko jest bardzo interesujące i warte oglądania. Cieszyłbym się ogromnie, gdybym mógł je Państwu sprezentować. Tylko proszę mi zatelegrafować naprzód na dwa dni albo i więcej, kiedybyście Państwo przyjechali.
Koło 1 będę w Warszawie, pozwolę więc sobie wpaść do Szanownych Państwa i jeszcze o tym i owym porozmawiać. Tymczasem przesyłam serdeczne pozdrowienia i ukłony, a dla Pani i jej Matki ucałowania rączek.
W. Horzyca