DO STANISŁAWA HEBANOWSKIEGO
Toruń, dnia 2 maja 1947 r.
Szanowny Panie!
Otrzymałem list Pański, dotychczas jednak nie napisałem do Ministerstwa we wiadomej sprawie i zdaje mi się, że dobrze zrobiłem. Napisałem natomiast do dyr. Stomy list dosłownie tej samej treści i w tym sformułowaniu, o jakim mówiłem w czasie pobytu mojego w Poznaniu. Odpowiedzi na mój list od dyr. Stomy dotychczas nie otrzymałem.
Natomiast skądinąd dowiedziałem się, że w Ministerstwie, w szczególności dyr. Rusinek jest przeciwny ruszaniu dyr. Stomy z Poznania. Podobno nawet ma jakiś żal do mnie, przypuszczając zapewne, że to z mojej inicjatywy cała ta sprawa Poznania została  podjęta, innymi słowy, że ja próbuję „wygryźć” Stomę. Pan wie najlepiej, że jest inaczej i jak bardzo zaskoczyło mnie to […].
Dziś rozmawiałem telefonicznie z dyr. Rusinkiem i z nielicznych jego słów mogłem wywnioskować, że to, co napisałem powyżej o jego stanowisku, stanowi dzisiejszą jego postawę wobec zmiany kierownictwa teatru poznańskiego. Umówiłem się z nim w ten sposób, że jutro, tj. w sobotę, wyjadę do Warszawy, w niedzielę rano zobaczę się z nim, omówię wszystko, co należy i zaraz w nocy będę wracał do Torunia, gdyż w poniedziałek mam już próbę. Uważam więc za szczęśliwy zbieg okoliczności, że przed rozmową z dyr. Rusinkiem nie napisałem do Ministerstwa, gdyż to skomplikowałoby tylko sprawę. Natomiast zorientuję się dokładnie w całokształcie, gdy będę w Warszawie i natychmiast doniosę Panu, jak się sprawa przedstawia.
Ze słów dyr. Rusinka, które wypowiedział dzisiaj do mnie, wnioskuję, iż uważa on, że sprawa utrzymania dyrektora teatru jest wyłącznie sprawą Ministerstwa, a nie kogo innego. Nie uważałbym tego stanowiska za zupełnie słuszne, gdyż oczywiście Ministerstwo mianuje dyrektorów teatru, ale czynniki miejscowe mają prawo zabrać głos, choćby doradczy, w tej sprawie, szczególnie jeśli są to instancje tak autorytatywne, jak Wojewoda i Rada Artystyczna. Przypuszczam, że ani Wojewoda, ani Rada Artystyczna nie chce się wdzierać w kompetencje Ministerstwa, ale chce po prostu wypowiedzieć w tej sprawie swoją opinię, co im chyba wolno.
Zapomniałem dodać, że dyr. Rusinek powiedział mi dzisiaj, iż min. Kruczkowski jest podobno bardzo przeciwko koncepcji Panów. Nie odpowiadałoby to temu, co mi Panowie mówili, gdy byłem w Poznaniu, a raczej, kiedy Pan był jeszcze w Toruniu, kiedy to usłyszałem, że podobno min. Kruczkowski jest powiadomiony o planach Panów i odnosi się do nich przychylnie. Ze słów dyr. Rusinka wynikałoby, że jest wprost przeciwnie.
To wszystko, co tu piszę, proszę uważać za poufne. Nie chciałbym bynajmniej, żeby się to rozniosło, podaję więc to wszystko tylko do wiadomości Panów i lepiej będzie, jeśli poza Panów to nie wyjdzie. Byłbym jednak Panu bardzo zobowiązany, gdyby z treścią tego listu zechciał Pan zawiadomić [!] prof. Kubackiego i dra Kępińskiego.
Po powrocie z Warszawy zaraz napiszę, a tymczasem przesyłam serdeczne pozdrowienia i ukłony.
W. Horzyca