DO JAROSŁAWA IWASZKIEWICZA
Toruń, dnia 30 lipca 1947
Kochany Jarosławie!
Dziś właśnie dostaliśmy od Ciebie bilecik z podziękowaniem za życzenia z powodu otrzymania nagrody, gdy ja wybierałem się również napisać do Ciebie w następującej sprawie.
Uważam, że jury festiwalowe zrobiło mi małe świństewko. Burza i Hamlet, jak Ci to dobrze wiadomo, uznane zostały za godne wejścia do festiwalu, zanim jeszcze odbyły się premiery. I w ogóle tak się jakoś dziwnie złożyło, że wywyższone zostały trzy teatry rządowe i jeden-teatr półrządowy (Gall), który od 1 września będzie rządowym. Pokazuje się z tego, że jedynie w teatrach rządowych wre praca, a rozstrzygnięciem jury Ministerstwo samo sobie niejako przyznało nagrodę za świetne prowadzenie teatrów rządowych.
Ale mniejsza o to. Wszyscy mądrzejsi wiedzieli, że tak będzie, ja byłem na tyle głupi, że brałem festiwal na serio. Nie chciałbym jednak, aby praca nasza przepadła i dlatego chciałbym, aby jakaś pamięć o tym przedstawieniu została. Z „Nowin” miał tu przyjechać p. Csató, czekałem na niego, ale się nie zjawił, czym mi wyrządził pewną przykrość. Ale i o to mniejsza. Przysyłam Ci obecnie artykuł o naszym przedstawieniu Romea, pióra bardzo młodego, ale bardzo zdolnego człowieka, niejakiego p. Konstantego Puzyny. Uważam, że jest on napisany i obiektywnie, i doskonałą polszczyzną, co się dość rzadko recenzentom zdarza. Ogłoszenie go więc w „Nowinach” na pewno „Nowinom” ujmy nie przyniesie. Posyłam Ci również 4 fotografie i bardzo byłbym Ci zobowiązany, gdybyś zechciał zareprodukować je w możliwie jak największym formacie i wszystkie cztery. Bardzo mi na tym zależy, chyba Ty to rozumiesz, szczególnie wobec ukatrupienia nie tyle mnie, ile mego teatru przy festiwalu.
Zwracam Ci uwagę na owego młodego Puzynę, który jest naprawdę bardzo inteligentnym człowiekiem i jak na tak młodego człowieka, ma zdaje się siedemnaście lat, pisze wręcz doskonałą polszczyzną, nie mówiąc już o dobrej treści. Ale to sprawa, zdaje się, atawizmu, gdyż po kądzieli jest on wnukiem autora Kirgiza, Zielińskiego. Zamierza on napisać także i o Gospodarstwie, które widział tutaj w Toruniu. Maryna Broniewska podobno posłała Ci fotografie z przedstawienia, które wypadło zupełnie nieźle, w przeciwieństwie do sprzęgniętego z nim Ożenku. Niestety, szło to zaledwie 14 razy, gdyż zdaniem moim Ożenek stanowił ten balast, który ściągał Gospodarstwo w dół. Ale sztuka Twoja była przyjęta bardzo dobrze i bardzo się podobała nie tylko tubylcom, ale także przyjezdnym. Ty masz jakieś specjalne szczęście do obsady w naszym teatrze, gdyż każda rola wyszła po prostu doskonale. Doskonały był Gołębiowski jako Walery, Zieliński jako Alojzy, Maślińska jako Wanda-Wirginia. Nie najgorsza była Mincerówna jako Aldona, a biedny Janek Szulc nie najgorzej zaś zagrał Ogrodnika. Biedny, bo go ścięli przy egzaminie i przeżywa on teraz bardzo ciężkie chwile, w których staram mu się pomóc jak tylko mogę, bo to bardzo porządny chłopak.
W tym roku na utrapienie obejmuję, obok Torunia, także i teatr w Bydgoszczy. Mam masę pracy, a równocześnie jestem piekielnie zmęczony, bo przecież w tym sezonie zrobiłem aż osiem sztuk. Nie wiem, jak temu wszystkiemu wydołam. Planuję w następnym sezonie zagrać w Toruniu Maskaradę, ale zależnie od tego, czy będę miał obsadę. W Bydgoszczy chciałbym grać Lato w Nohant. Nie możesz już narzekać, Jarosławku, że Cię zaniedbuję, bo miałeś w Toruniu dwie swoje prapremiery.
Kończę swoją epistołę i proszę Cię bardzo, mój drogi, wydrukuj jak najprędzej, doskonale zresztą napisany, artykuł Puzyny oraz daj te cztery fotografie, które załączam. Podaję Ci również adres Puzyny: Oliwa — ul. Subisława 14. Gdybyś napisał mu parę słów, bardzo by się ucieszył.
Ściskam Cię serdecznie i całuję, dla Hani ucałowania rączek.
Wil.