DO KONSTANTEGO PUZYNY
Toruń, dnia 12 sierpnia 1947

Kochany Panie Kecie!
Zastosowałem się do Pańskich wskazówek i jak Pan widzi Vocativus jest prawidłowy.
Serdecznie dziękuję Panu za gratulacje i uprzejmą pamięć. Niech Pan nie myśli, że nie zdaję sobie sprawy, iż moja tzw. nagroda doszła mnie pewnego rodzaju „fuchsem”. Bo przecież to śmieszne, żeby dawać drugą nagrodę przedstawieniu, którego nie pokazano, a nie dawać nagrody takiemu, które pokazano. Spadła też ona na mnie zupełnie niespodzianie, bo po wyborze prezentujących się zespołów ani mi przez myśl nie przeszło, by teatr nasz w jakiś sposób wyróżniono. Cieszę się także z tego, że Torwirt zyskał zaszczytne wyróżnienie, bo to dopiero do pewnego stopnia ugruntowuje zasługę teatru, która okazuje się wtenczas nie personalną.
Co do Gospodarstwa, to jeśli nie ma Pan ochoty pisać o nim, proszę nie pisać. Ja wprawdzie pisałem Iwaszkiewiczowi, że coś w tym sensie może być zrobione, ale jeśli Panu to nie odpowiada, a Iwaszkiewicz nie zwróci się do Pana, może Pan przejść nad całą historią do porządku.
Co się zaś tyczy nowej sztuki Świrszczyńskiej, to uważam, że trudno jest pisać o niej, zanim ukazała się na scenie albo w druku. Ale być może, że zacznę nawet sezon w Bydgoszczy tą sztuką. To by dało Panu już wolną rękę, tym bardziej że zamierzam wydawać pismo teatralne mające charakter programu dla obydwóch teatrów, w Toruniu i Bydgoszczy. Ma się to nazywać „Maska”, pomorskie pismo teatralne i do pracy w tym piśmie serdecznie pana zapraszam. Wielkość jego będzie mniej więcej taka, jaką posiadają „Listy z Teatru”, ale objętościowo szczuplejsze, gdyż około szesnastu stron. Omawiane tam będą oczywiście przede wszystkim sztuki, które wchodzą na obie te sceny. A niezależnie od tego mógłby Pan sobie napisać o sztuce Świrszczyńskiej czy do „Odrodzenia”, czy do „Nowin” — przyznam się, że ja dotychczas sztuki nie czytałem, ale nie omieszkam jej teraz przeczytać.
Raz jeszcze dziękuję za pamięć, przesyłam serdeczne pozdrowienia, a dla Pani Tity ucałowania rąk.
Wilam Horzyca