DO TEOFILA TRZCIŃSKIEGO
Poznań, 5 IX 1949
Kochany Panie Teofilu!
Proszę wybaczyć, że w korespondencji naszej nastąpiła pewna przerwa, ale jestem tak zawalony różnymi sprawami, że nie byłem w stanie odezwać się osobiście i tylko pośrednio, przez p. Hebanowskiego, utrzymywałem z kochanym Panem kontakt.
Zaczynam w Teatrze Polskim Fedrę i Bóg Pana strzegł, że jej Pan nie robi. Zresztą jestem pewny, że nie zrobiłby Pan, a dlaczego, tego się Pan łatwo domyślić może. Mój proroczy zmysł nie zawiódł. Mam więc przed sobą miesiąc ciężkich zmagań i niezliczonych irytacji, których oszczędziłem Panu.
Chciałbym bardzo, aby Pan jak najprędzej przyjechał tu do nas i zrobił jakąś sztukę. W tej chwili mogę Panu zaproponować drugą sztukę po Fedrze w Polskim, a mianowicie Dzieci słońca. Wprawdzie twierdzi Pan, że nigdy w życiu swoim nie robił Pan rosyjskiej sztuki, ale znając Pańską predylekcję do sztuk ibsenistycznych, pozwalam sobie przypuszczać, że potrafiłby Pan tak się rozpalić i do tej sztuki Gorkiego, która nosi piętno psychologizmu tej epoki. Nie chcę Pana bynajmniej gwałcić, ale bardzo cieszyłbym się, gdyby Pan zechciał podjąć się wyreżyserowania tej sztuki.
Jeśli chodzi o inne teatry naszego kompleksu, to w Nowym zaczniemy albo sztuką Fleszarowej Chopin i Zuska, albo Cementem. Reżyserować będzie oczywiście Drewicz, jako kierownik artystyczny teatru. Druga sztuka będzie oczywiście rosyjska, bo to miesiąc przyjaźni polsko-radzieckiej. Następna sztuka, to albo komedia Grzybowskiej, albo Don Gil w opracowaniu Tuwima. W Polskim natomiast na 3 miejscu pójdzie może Ksantypa Morstina. Jak mi się ułoży plan reżyserski na następne sztuki, tego jeszcze nie wiem, ale będę musiał uwzględnić też tych reżyserów, których zaangażowałem. Jeśli zaś chodzi o Gorkiego, to specjalnie zależy mi, aby sztuka była zrobiona dobrze i przez kogoś, kto zna epokę.
Co się u nas dzieje, opowie Panu szczegółowo p. Janek Kosiński, który wraz z małżonką jedzie na tydzień do Krakowa.
On też opowie Panu o naszych wstępnych pracach w związku z Fedrą.
Oczekując wiadomości, przesyłam serdeczne pozdrowienia i ukłony dla Obojga Drogich Państwa.
W. Horzyca