DO TEOFILA TRZCIŃSKIEGO
Poznań, dnia 4 września 1950
Drogi Panie Teofilu!
Pozwalam sobie wystosować do Pana króciutki list w następującej sprawie:
Brak mi jest wciąż reżyserów i aktorów, o czym zresztą wie Pan najlepiej.
Dowiaduję się, że Świdnica podobno likwiduje się. Czy nabyłby Pan tak łaskaw porozmawiać z p. Biegańskim, do którego zresztą zwracam się równocześnie i zapytać go, czy nie reflektowałby na stałą współpracę w teatrach poznańskich jako aktor i reżyser. Zna Pan tak tutejsze stosunki, więc najlepiej mógłby mu Pan przedstawić, jak wygląda nasze, życie teatralne. Byłbym bardzo zobowiązany, gdyby mi zechciał Pan odpowiedzieć kilkoma słowami.
Mirandolina ma ogromne powodzenie. Recenzje są różne jedne bardzo dobre i bardzo chwalące, przede wszystkim Kazia [Brusikiewicza], inne wręcz bardzo nieprzyzwoite, wykazujące np. Bedryńskiej, że nie jest dostatecznie piękna. Ale mimo to, jak mówi Fertner — drzwiamy i oknamy, z czego bardzo się cieszę i co prorokowałem widząc, że wszystko idzie jak z kamienia.
Oczekując wiadomości, przesyłam serdeczne pozdrowienia i ukłony.
W. Horzyca