DO STANISŁAWY HORZYCOWEJ
Warszawa, 28 VI 1951
Mój najmilszy Koczureczku!
Wyjechałem z Poznania czując się b. nieszczególnie i niewiele lepiej czuję się od przyjazdu tutaj, tym bardziej że mi się tu nie wszystko układa tak, jakbym chciał i jakby się układać powinno. Np. sprawa mego przydziału jest jeszcze dotąd oficjalnie nie załatwiona, mimo moich ponagleń, i nie wiem, czy na 1 dostanę gażę i gdzie: tu czy w Poznaniu. Nie myśl Kochanie, że tu jest wszystko tak „cacy”, jak się Tobie na pierwszy rzut oka wydawało. Sprawa mieszkania oficjalnie także trudu idzie, aczkolwiek min. Sokorski powiedział znów Erwinowi [Axerowi], że chce mi dać jak najprędzej mieszkanie. Od dwóch dni egzaminuję eksternów, a wczoraj byłem u Brackich na Władysławie (jego imieniny). Tylko nie martw się niczym, bo zawsze przeciwności opłacają się.
Całuję Cię Kochanie.
Wil