DO STANISŁAWY HORZYCOWEJ
Warszawa, III 1952
Najmilsze moje i najdroższe!
Nie masz pojęcia, jak mi smutno było, że w sobotę wieczór tak się uniosłem i krzyczałem, ale Ty nie masz, moje kochapie, nawet pojęcia, w jak ciężkich warunkach ja tu żyję, jakbym ciągle był przypiekany na wolnym ogniu. Ale może się to skończy. Mówiła mi Lena [Eichlerówna] wczoraj wieczór, że chcą mi dać Teatr Nowy w Warszawie i że podobno władze w Warszawie napisały, iż żądają mnie. Ponadto Łódź podobno także nie jest ostatecznie załatwiona, jak mi mówił Erwin [Axer], i że podobno istnieją bardzo poważne możliwości, że pójdę do Łodzi. Dziś Erwin wychodzi na „zwiady”, by się dowiedzieć, jak w ogóle sprawy stoją. Wczoraj (poniedziałek) był u mnie na próbie Meller (!) i Korzeniewski, po czym p. K. robił wcale niemądre uwagi, na które odpowiedziałem dowcipami. Ale mniejsza. Natomiast, gdy wczoraj wieczór byłem we Współczesnym i spotkałem się z Meliną i Erwin[em], Erwin zrobił mi wielką przyjemność, powiedział mi bowiem, co Brecht mówił o Profesji pani Warren. Otóż z 4 widzianych tu przedstawień, Warren jako przedstawienie i reżyseria podobało mu się najbardziej. Erwin mówił, że Brecht powtarzał słowo w słowo to, co ja mówiłem o Warren jako moralitecie itd. On uważa (tj. Brecht), że to najciekawiej pomyślane przedstawienie, jakie tu widział i uważa, że przy zmianie dekoracji i poprawieniu obsady (tu Erwin bardzo bił się w piersi), można by to przedstawienie zawieźć do Berlina, ma ono bowiem walory o międzynarodowym poziomie. Intryga i miłość oraz Grzech nie podobały mu się, o Sułkowskim powiedział, że to z działu całkiem odrębnego, monumentalnego, a tylko Warren itd. Popatrz się! Trzeba było aż Brechta z zagranicy, by zobaczyli, iż znowu Warren (moja), to nie taki nonsens. Przy sposobności muszę o Brechcie powiedzieć Pomianowskiemu. To mu pochlebi.
Wczoraj widziałem się z Ochalską, która mówiła mi, że u p. Nierojewskiej tkaczka otworzyła na noc kurek gazowy i wszystkie trzy koty zginęły. Rozpacz była straszliwa. Ochalska ledwie z życiem uszła.
Całuję Cię bardzo słodko najmilsze moje.
Monsz