DO STANISŁAWA HEBANOWSKIEGO
Kochany Panie Stanisławie!
Przesyłam w załączeniu maszynopis Musseta, który przeczytałem z dużym zaciekawieniem. Tym bardziej że utwór ten, i to po niemiecku, czytałem 40 lat temu. Rzecz ciekawa, jak się to wszystko zmienia w pamięci. Miałem zupełnie inne wspomnienie tego utworu. Przekład bardzo mi się podobał, sama jednak jednoaktówka jakoś straciła w moich oczach w porównaniu ze wspomnieniem. Może przyczyną tego są te dialogowe dłużyzny, które dziś oceniam inaczej niż dawniej. Rzecz jednak godna wystawienia, wymaga tylko, zdaniem moim, dobrych aktorów.
Co do Kandydata, to z wielką chęcią przeczytam go sobie, choć w chwili obecnej znów jestem zapracowany, gdyż robię Grzech. Jeśli chodzi o Sen nocy letniej, to stał się on przyczyną całej burzy, która wyraziła się recenzją Kotta i kilkoma innymi wystąpieniami. Ale o tym chyba już ustnie pomówimy.
Jutro wyjeżdżam do Warszawy na Zjazd. Przypuszczam, że się tam spotkamy i porozmawiamy.
Kończę więc epistołę i przesyłam serdeczne pozdrowienia i ukłony dla Obojga Drogich Państwa.
W. Horzyca