DO ROMANA BRANDSTAETTERA
Wrocław, dnia 15 IV 1953
Kochany Panie Romanie,
Rozmawialiśmy o tym na Zjeździe, że teatry nasze we Wrocławiu mogłyby się zająć Pańskim ostatnim dramatem, to jest Znakami wolności. Mówiła o tym p. Titkow, a ja z zapałem przyłączyłem się do jej opinii i odtąd nie porzucałem tej myśli. Tak więc w końcu skonstruowałem repertuar, że z początkiem maja będę mógł przystąpić do prac nad wystawieniem Znaków wolności. Myślę, że obsada znalazłaby się nie najgorsza, a z mej strony zrobiłbym wszystko, by przedstawienie utrzymać na możliwie najlepszym poziomie. Jeśli chodzi o reżyserię, to podjąłbym się jej sam, gdy zaś chodzi o scenografię, to prawdopodobnie zajęłaby się nią p. Przeradzka, którą Pan z pewnością zna z licznych jej prac.
Byłbym więc Kochanemu Panu bardzo zobowiązany, gdyby zechciał Pan wyrazić zgodę swoją na wystawienie Znaków wolności. Stosunkowo już niewiele dzieli nas od maja, trzeba by więc zaraz zabrać się do prac wstępnych, przepisywania itd. A nie chciałbym tego robić nie mając powtórnej Pańskiej aprobaty na realizację Pańskiej sztuki w naszych teatrach. Rad bym też niezmiernie zobaczyć się z Kochanym Panem. Może zdoła Pan wpaść na dzień choćby do Wrocławia, gdzie sporo mielibyśmy do obgadania.
Oczekując wiadomości od Kochanego Pana, pozwalam sobie przesłać serdeczne pozdrowienia i ukłony dla Obojga Wielce Szanownych Państwa.
W. Horzyca