DO STANISŁAWY HORZYCOWEJ
Olsztyn, 13 V 1954
Mój najmilszy Koczureczku!
Dziękuję pięknie za liścik, który onegdaj otrzymałem. W dzień Twoich imienin usiłowałem od rana połączyć się z Wrocławiem, ale połączenia nie dostałem, dopiero w nocy. Przypuszczałem, że domyśliłaś się, dlaczego telefon z Olsztyna się nic zgłasza. Jutro są Twoje urodzinki. Zadepeszuję, a poza tym życzę wszystkiego dobrego i przyjemnego.
Jeśli o mnie chodzi, to już trochę znudziła mnie ta robota, ale skończyć trzeba, tym bardziej że minister zatwierdził mi wyższą stawkę (jak mówiłem). Za parę dni opuszczam Olsztyn i jadę do Elbląga, gdzie prawdopodobnie odbędzie się premiera. Te przenosiny nie są mi na rękę, ale cóż zrobić? Wskutek tego, że jednego z aktorów (Praeda) dostałem dopiero parę dni temu, premiera opóźnia się, myślę jednak, że około 25 lub 26 dojdzie do skutku, bo naprawdę nie mam już cierpliwości dłużej się tym parać. Chciałem pojutrze (sobota) pojechać do Wrocławia, ale to dość kosztowny szpas (200 zł podróż), więc z tego względu i z uwagi na przenosiny do Elbląga, co zapewne nastąpi w poniedziałek lub wtorek, nie zdecyduję się chyba na wyjazd. Ale kto wie, czy jeszcze przed premierą nie będę musiał wpaść do Wrocławia ze względu na moją gażę. Wprzód jednak napiszę jeszcze do Biliczaka.
Zdaje się, że rzeczy nie trzeba już wysyłać do Olsztyna, jeśli w ogóle wysyłać, ale do Elbląga. Dokładny adres elbląski podam. Ale ten wyjazd nie jest znów tak pewny, tj. jego termin. W rezultacie lepiej już wysyłaj paczkę z rzeczami raczej do Olsztyna. Kiedy będzie gotowa moja bluza, jedna i druga? W rezultacie prawie 2 miesiące chodzę w moim zimowym ubraniu, co nie jest dobrze. Myślałem, że mi przyślesz spodnie szare i te drugie. Nie wiem, dlaczego nie zrobiłaś tego Kochanie.
W tej chwili dostałem list od Krzemińskiego. Pisze, że się już krząta koło mego mieszkania i że ma nadzieję na dobre załatwienie. Około 10 lipca chce mnie widzieć w Krakowie, gdzie miałbym zacząć robotę Ruy Blasa W. Hugo, z dekoratorem Andrzejem Pronaszką. To ostatnie bardzo więc wie, czy w sobotę nie będę musiał pojechać do Warszawy, aby zobaczyć się z Balickim. A tu mi się ta Pani Warren przeciąga! No, ale mam nadzieję, dam sobie radę.
Koczureczku! Przyślij mi spodnie i bluzę, jeśli gotowa; przynajmniej jedną. Całuję Cię Kochany Byczku i w sobotę znów napiszę. Stefę całuję.
Wil