DO TADEUSZA SIVERTA
Kraków, 23 IX 1954
Wielce Szanowny Panie Profesorze!
Żałuję bardzo, że przysporzyłem Szanownemu Panu kłopotów moją osobą, której musiał Pan szukać aż via Katowice. P. Schillerowa, pracująca również w PIS-ie, jest ze mną w stałym kontakcie, byłaby więc udzieliła mego adresu wrocławskiego, zaś z Wrocławia zaraz list Pański odesłano by mi. Obecnie pracuję nad Ruy Blasem w Krakowie i pozostanę tu zapewne do I połowy listopada.
Z wielką chęcią przeczytam artykuł p. Pajączkowskiego o teatrze lwowskim i jak będę umiał, wyrażę o nim swą opinię. Co prawda ja sam jestem w tym trochę zainteresowany, gdyż lat sześć piastowałem dyrektorską „buławę” we Lwowie, ale mam nadzieję, że potrafię być obiektywnym. Jeśliby Pan nie miał nic przeciwko temu, dałbym artykuł ten przeczytać także Andrzejowi Pronaszce, który kilka lat spędził razem ze mną w lwowskim teatrze.
Śp. Schiller jeszcze tuż przed śmiercią zagrzewał mnie, by napisać krótką historię teatru lwowskiego z czasów mej dyrekcji. Praca p. Pajączkowskiego będzie mi podnietą do wykonania tego, co Schiller tak mi kładł na sercu.
Dziękując Szanownemu Panu Profesorowi za łaskawą pamięć o mnie, pozwalam sobie przesłać wyrazy prawdziwego poważania.
W. Horzyca