DO TADEUSZA SIVERTA
[Kraków], 24 XI 1954

Wielce Szanowny Panie Profesorze!
Proszę mi wybaczyć ten okropny papier ilustrowany, ale tylko taki mam w tej chwili (piszę w nocy) pod ręką.
Z p. drem Pajączkowskim, który okazał się bardzo miłym w rozmowie, sprawę załatwiłem i posłałem mu bardzo szczegółowe uwagi, dotyczące głównie okresu mej dyrekcji i mych poprzedników. Niemniej bardzo chętnie przeczytałbym artykuł p. Pajączkowskiego, gdy zostanie on już dostarczony Panu Profesorowi po poprawkach autora. Zdaje mi się, że byłoby to wskazane.
Co się tyczy inscenizacji Słowackiego i fotografii teatralnych, to jedyne, co mam, to fotografie Samuela Zborowskiego w lwowskiej inscenizacji Radulskiego. Tym mogę służyć. Jest tego cała seria i warto ją całą skopiować. We Lwowie wystawiałem jeszcze Sen srebrny Salomei, ale z powodów natury oszczędnościowej nie robiliśmy fotografii. Sen inscenizował w r. 1932 Schiller. — Do obu dzieł robił dekoracje Andrzej Pronaszko. — Trzecią sztuką Słowackiego, wystawioną za mej dyrekcji we Lwowie, był Ksiądz Marek w inscenizacji Wiercińskiego. Dekoracje robił również A. Pronaszko, który ma zdjęcie symultanicznej dekoracji w dwu odmianach (do Ks. Marka). We Lwowie „odrobiliśmy” więc całego „mistycznego” Słowackiego; poprzednio pisanych dzieł nie ruszaliśmy. Teatr im. Bogusławskiego, o ile sobie przypominam, w okresie naszego władania (1924—26) nie dał ani jednego dzieła Słowackiego.
Konkretnie więc biorąc, mógłbym dostarczyć fotografii Zborowskiego i postarać się o Ks. Marka. Moje fotografie są we Wrocławiu, stamtąd więc za parę dni wyślę je Panu Profesorowi z prośbą o zwrot po wykorzystaniu. Jak powiadam, warto je skopiować wszystkie, bo moje egzemplarze to unikaty. Poza tym o niczym więcej powiedzieć nie mogę. Proszę o łaskawe podanie mi, czy wymienione zdjęcia są potrzebne, a, jak powiedziałem, wyślę je.
Poza tym współpracowałem jeszcze przy warszawskiej prapremierze Zborowskiego w r. 1927, robionej przez Schillera. Myło to w związku z przywiezieniem zwłok Słowackiego do kraju. Opracowałem tekst dla Schillera.
Nie wiem, czy poza wymienionymi tu dziełami, Schiller wystawiał jeszcze coś Słowackiego. Zdaje mi się, że nie.
Korzystam ze sposobności, by uprosić Pana Profesora o zainterweniowanie, co się dzieje z przekazaną przez Pana Profesora sumą, przyznaną mi tytułem honorarium. Dotychczas nie nadeszła i wszystko ugrzęzło pewnie w trybach administracji, tak jak i inne honorarium, mianowicie za artykuł do „Pamiętnika Teatralnego”. I w tym drugim wypadku wysłałem wszystkie papierki do redakcji „PT”, jak żądano, dotychczas, jednak ani słychu. […]