DO STANISŁAWA WITOLDA BALICKIEGO
Kraków, 15 XII 1954
Wielce Szanowny Panie Dyrektorze!
Na wstępie pozwalam sobie raz jeszcze jak najserdeczniej podziękować Panu Dyrektorowi za Jego niezwykłą życzliwość i zrozumienie, jakie okazuje mi stale, a szczególnie w ostatnich czasach. Nie umiem być zbyt wymowny, proszę więc te moje słowa przyjąć tak, jak prosto i szczerze zostały tu napisane.
Przede wszystkim dziękuję teraz Panu Dyrektorowi za Jego tak wydatną inicjatywę i pomoc przy uzyskaniu dla mnie krakowskiego przydziału. Chciałbym jak najprędzej znaleźć się na krakowskiej „ziemi teatralnej”, choć przyznam się, że mnie czasem tchórz oblatuje, wiem bowiem, jak partnerzy nasi potrafią być nieraz dokuczliwi, czego zresztą i teraz doświadczam. To jest przyczyną, że proszę o prawo reżyserowania wszędzie, tylko nie tu, w Krakowie, chyba żeby tego specjalnie chciano. Nie znam też form, w jakich powinno się to moje przejście odbyć, myślę jednak, że albo dyr. Szletyński powinien zwrócić się do mnie, albo w ostateczności CZTOF powinno mnie do niego skierować.
Oczywiście, uważam za mój obowiązek, jak to zresztą mówiłem, wystawić jakąś sztukę wielkiego repertuaru w Wrocławiu, bo to jest po prostu sprawa pewnej przyzwoitości. Ta przyzwoitość będzie mnie jednak obowiązywała i wówczas, gdybym był przydzielony wcześniej do Krakowa i niejako stąd odbył pierwszy „wyjazd” pozakrakowski, przy czym nie potrzebuję dodawać, że w każdym wypadku uważałbym tę pracę za wynikającą z obowiązków moich jako — aktualnego czy byłego — członka zespołu wrocławskiego. O jakimś specjalnym honorarium nie ma więc mowy, a na pracę z tamtejszym zespołem bardzo się cieszę. Nawiasem mówiąc, na mej obecnej imprezie krakowskiej wyjdę zdaje się jak Zabłocki na mydle, boć przecież trwa to sześć miesięcy, a premiera prawdopodobnie około 15 stycznia! To może i znużyć, i znudzić, nie mówiąc już o tym, że jest uncalculable [!]. Zabiegam o to, by mieć podstawę do ewentualnego zameldowania się Gdy będę tu już przydzielony, każdej chwili będę mógł to zrobić, a pośpiech znaczy tu nieraz bardzo wiele.
Kończąc mą epistołę, pozwalam sobie przesłać Panu Dyrektorowi serdeczne życzenia Wesołych Świąt oraz wyrazy głębokiego poważania.
W. Horzyca