DO KRYSTYNY I JULIUSZA LUBICZ LISOWSKICH
Kraków, 17 V 1955
Wielce Szanowni i Drodzy Państwo!
Jeśli żadna zła gwiazda nie zaświeci nam, a w szczególności mnie, w międzyczasie, to wreszcie odbędę dawno planowaną podróż do Sopot i w poniedziałek 23 będę mógł wygłosić mój odczyt o Schillerze, a raczej o mej współpracy z nim. Tytuł odczytowi można dać, jaki Państwo życzą sobie, ale tu mówiłem go pod tytułem: „Moja współpraca z L. Schillerem”. Drukować go będę pod tytułem Wspomnienia i zdarzenia, co można by nawet w odczycie zostawić jako tytuł, z tym że trzeba dać jako podtytuł ten drugi tytuł „rzecz o współpracy z L. Schillerem”, czy jak tam. Pozostawiam to całkowicie Drogim Państwu, a w szczególności Pani Krystynie, która z kobiecą trafnością „wypośrodkuje”, co i jak trzeba zrobić.
Niestety nie będę mógł spędzić paru dni nad morzem, jak to sobie planowałem, gdyż wciąż ciąży mi ta nieszczęsna operetka, z którą wskutek niechlujstwa administracji nie mogę dojść do końca. Musiałem tu odbyć całą kampanię o kostiumy i następstwem tego było, że premiera odbyć się może dopiero w tygodnie później, a może nawet w miesiąc, niż to było pierwotnie planowane. To sprawia, że będę mógł przyjechać nie 20, ale 21 (niedziela) rano, o 6.37 i pozostanę przez niedzielę i poniedziałek, a w poniedziałek wieczór chcę wyjechać do Warszawy, gdyż od niepamiętnych czasów już tam nie byłem i CZTOF z pewnością zapomniał o mnie (chociaż nie, planował mnie w międzyczasie osadzić na dyrektorstwie w Szczecinie). Muszę jednak wpaść do Warszawy, gdyż to jest także sprawa finansów na... wakacje. Z Warszawy jadę zaraz we wtorek po południu do Krakowa i następnego dnia mam próbę, już jedna z ostatnich.
Byłbym Drogim Państwu bardzo zobowiązany, gdyby przez swe stosunki zechcieli mi więc zarezerwować sypialny na poniedziałek wieczór, bo inaczej nie wydolę. I stąd też pojadę do Sopot sypialnym. Oczywiście chodzi o 3 klasę.
Niezmiernie się cieszę, że będę mógł Drogich Państwa zobaczyć i długo porozmawiać sobie. Nb. gdzie odbędzie się odczyt? W Gdańsku, czy Sopocie? I czy tylko członkowie SPATiF-u będą mogli być obecni, czy też i osoby postronne, jak plastycy, literaci i — w ogóle? Jestem raczej za tym drugim, bo w maju ludzie nie mają zbytniej ochoty na odczyty i trudno zebrać jaką taką słucharnię”. Tu było jakich 100 osób i to głównie nieteatralni, choć — muszę się pochwalić — to, co mówiłem tak przypadło właśnie teatralnikom do gustu, że proponują mi tu wygłoszenie mego odczytu po raz drugi.
W załączeniu przesyłam dostarczony mi swego czasu cyrograf odczytowy i przesyłam serdeczne pozdrowienia i ukłony dla Obojga Drogich Państwa.
W. Horzyca