DO STANISŁAWY HORZYCOWEJ
Niedziela [Sopot, 31 VII 1955]

Mój najmilszy Koczureczku!
Dostałem Twą depeszę, na którą oddepeszowałem, że nie mogę zaraz jechać, muszę tu bowiem skończyć Dantona i część dałem już nawet do przepisywania, bo trudno mi czekać na taką okazję, jak łaskawa gotowość p. Krzysi [Leo]. Poza tym teraz, in tractu roboty, przenosić się, to „nie priczom”.
Tu znów pogoda i w myśl planu chcę tu zostać jeszcze 7 dni, stąd pojadę do Wrocławia, stamtąd do Krakowa, gdzie odbiorę gażę, i do Ciebie na parę dni. Co dalej? zobaczymy. Tu robi mi się nudno […].
Zdaje mi się, że cała robota Maryny Broniewskiej to wielka klapa. Sztuka zdjęta z repertuaru aż do końca września. […]