DO JANA BRZĘKOWSKIEGO
Kraków, 18 I 1957
Kochany Panie Janku!
Serdecznie dziękuję Drogiemu Panu za pięknie wydaną książkę, którą — wraz z daktylami — otrzymałem dopiero dziś, w nocy dopiero wróciłem bowiem z Wiednia i Lubiany, gdzie jeździłem wydelegowany jako przedstawiciel teatrów polskich na uroczystości związane z 200 rocznicą urodzin twórcy słoweńskiego teatru, Linhardta [!]. Po drodze wpadłem na parę dni do Wiednia, który jest po dawnemu ładny. Zajęło mi to wszystko blisko 3 tygodnie czasu, bo wyjechałem stąd już w pierwszy dzień Świąt. Była to moja pierwsza, po 18 lata, podróż za granicę. W Lublanie zastałem zresztą bardzo dobry teatr, lepszy, zdaniem moim, niż Burgtheater we Wiedniu i bardzo miłych, a Polskę szczerze admirujących, ludzi, i to jej dorobek kulturalny. Teraz będzie tu trzeba zabrać [się] do roboty. Mam ponoć robić Wyzwolenie Wyspiańskiego, bo to znów rocznica śmierci Wyspiańskiego. Zdaje się jednak, że po wyborach przyjdzie tu do wielkich zmian w wielu dziedzinach, w teatrach także. Proszę mi przy sposobności napisać, jak długo zamierza Pan przebywać w Amelie i czy jedzie Pan do Paryża w najbliższym czasie? Bardzo się ucieszyłem tym listem zbiorowym, jaki z Pańskiej inicjatywy otrzymaliśmy z Paryża. Zamierzam z Prohaskami [!] odnowić dawne stosunki, tylko, niestety, podróż do Paryża nie kroi mi się. Choć kto tam wie!?
Raz jeszcze dziękuję za pamięć i upominki i proszę o przyjęcie serdecznych pozdrowień i ukłonów dla Obojga Szanownych Państwa.
W. Horzyca