DO LUDWIKA HIERONIMA MORSTINA
Warszawa, dnia 31 III 58 r.

Drogi Ludwiku,
Przede wszystkim gratuluję Ci serdecznie sukcesu, jakim jest zajęcie się Twoją ostatnią sztuką przez francuskie koła literackie i teatralne, co niewątpliwie stanowi jak najlepszą wróżbę nie tylko artystyczną, ale i... finansową. Będziesz miał przynajmniej za co wyjechać za granicę i nie oglądać się na chude finanse udzielane łaskawie przez Ministerstwo Kultury. Sztuki Ci nie odsyłam, ponieważ, jak piszesz, będziesz po Świętach w Warszawie i wstąpisz do Teatru Narodowego. Bardzo Cię zapraszam. Jeśli chodzi o mnie i planowany przeze mnie teatr „kameralny”, to sprawa wciąż odwleka się niemal w nieskończoność. Oficjalnie oświadczył mi minister, że Teatr Narodowy otrzymuje do swej dyspozycji teatr w Pomarańczami, ale praktycznie przez to oświadczenie sprawa się nie posunęła. Już dwa miesiące blisko trwa to stadium oczekiwania, czy podobno w końcu pan premier zdecyduje o tym, kto właściwie ma władać teatrem w Pomarańczami. Miejmy nadzieję, że do następnego kwietnia sprawa będzie rozstrzygnięta. Oczywiście nie bierz tego dosłownie, ale że się u nas nikomu nie spieszy, to Ci chyba wiadomo. Mam jednak nadzieję, że jeszcze w tym roku (teatralnym) otrzymam ten teatrzyk.
Jeśli chcesz sztukę uplasować gdzie indziej, to, o ile wolno mi Ci służyć jakimś spostrzeżeniem, radziłbym Ci może porozumieć się z Teatrem Polskim, gdyż teatr kameralny to właśnie teatr najbardziej się może w tym wypadku nadający. A że znowu nie ma za wiele sztuk polskich, o tym wiesz dobrze. Przypuszczam więc, że dyrektor Balicki będzie bardzo zadowolony, jeśli mu sztukę przyślesz do przeczytania. Rzecz prosta, nie mówiłem o tym z nim, ale dzielę się z Tobą moim przypuszczeniem.
Kończąc epistołę, przesyłam serdeczne pozdrowienia i ukłony dla obojga Państwa oraz życzenia Wesołych Świąt.
W. Horzyca