DO TYMONA TERLECKIEGO
Warszawa, dnia 22 VI 58 r.

Drogi Panie Tymonie,
Bardzo przepraszam, że na list Pański odpisuję z pewnym opóźnieniem, ale, po pierwsze, chorowałem, a secundo — wpadłem w wir przedsezonowych angażowań itd., tak że naprawdę nie miałem czasu, by zdobyć się na list. Poezje Jasnorzewskiej przeczekały się więc parę tygodni i w rezultacie dopiero teraz wysyłam je, prosząc o przyjęcie ich. Co się tyczy dramatów Szaniawskiego, to one równie szybko pojawiły się, jak i znikły, bardzo to jest bowiem charakterystyczną cechą obecnego naszego życia, że dobre książki znikają w bardzo krótkim czasie po ich pojawieniu się. Mam jednak nadzieję, że zdobędę jeszcze dla Pana i Szaniawskiego. Za parę dni wyjeżdżam do Krynicy, gdzie spędzę lipiec na urlopowych wczasach. Będę odpoczywał i trochę myślał o najbliższych sztukach, z których tuż po wakacjach czeka mnie Książę Homburg Kleista, dla którego mam od dziesiątków lat niesłychany sentyment. Cieszę się więc, że będę mógł to realizować, a raczej spodziewam się realizować, bo nie zawsze tak się to wszystko układa, jak by się chciało.
Będę się bardzo cieszył, jeśli Drogi Pan zechce nie zapomnieć o mnie i od czasu do czasu dać o sobie znak życia.
Proszę przyjąć serdeczny uścisk dłoni i piękne ukłony.
W. Horzyca