DO JULIUSZA BALICKIEGO
[Warszawa,] 24 X 1929

Łaskawy Panie Juliuszu!
Po starej, że tak powiem, znajomości pozwalam sobie zwrócić się do Pana z pewną prośbą, którą obarczył mnie mój ojciec i dlatego też bardzo mi zależy na szybkiej, jeśli możliwe przychylnej odpowiedzi.
W kuratorium lwowskim złożył podanie o pracę nauczycielską niejaki p. Emanuel Bleiberg, znajomy naszej rodziny. Posiada on pełne kwalifikacje nauczycielskie, gdyż posiada egzamin z fizyki jako przedmiotu głównego oraz z matematyki jako dodatkowego. Poza tym otrzymał pozwolenie na nauczanie w szkołach średnich. Otóż bardzo byłbym Panu zobowiązany, gdyby Drogi Pan zechciał — mówiąc po starogalicyjsku — wglądnąć w tę sprawę, a o ile pozwalałoby Panu, że się tak wyrażę, sumienie, poprzeć prośbę wymienionego jegomościa. Nie chcę się bawić w żadną specjalną protekcję, ale po prostu proszę Pana, by, jeśli sprawa zasługuje zdaniem Pańskim na to, zechciał Pan poświęcić jej parę chwil i dać mi kilkoma słowami znać, jak rzecz stoi.
Czy dostaje Pan „Drogę”, którą kazałem wysyłać do Kuratorium? Nawiasem mówiąc, gdyby jej Pan nie otrzymywał, nie byłoby nic dziwnego, gdyż i ja nie dostałem obiecanych książek, w szczególności tego cyklu podręczników Kraj lat, Będziem i Miej serce. Może się teraz wzruszy autorskie serce i każe mi to wysłać? Dobrze? A co do innych wydawnictw Ossolineum, to z kim się porozumieć? Raz jeszcze polecając swą prośbę łaskawej Pańskiej uwadze przesyłam serdeczne pozdrowienia i uścisk dłoni.

W. Horzyca