DO EDMUNDA WIERCIŃSKIEGO
Lwów, 14 XII 1931
Drogi Panie!
Rozmawiając ostatnio z Panem telefonicznie mogłem oczywiście tylko w głównym zarysie poruszyć sprawy, które — mam nadzieję, interesują nas obu. Właściwie i prawdę mówiąc, nie są to zresztą rzeczy tak skomplikowane, by potrzebowały szczególnie szerokiego omówienia. Po prostu raz jeszcze pozwoliłem sobie Panu zaproponować przejście do teatru lwowskiego na stałe, a o ile to nie byłoby możliwe, współpracę dorywczą. Zdaje się jednak, że stała praca w teatrze lwowskim bardziej by odpowiadała nam obydwom. Jeśli chodzi bowiem o Pana, to zgadzam się całkowicie z tym, co powiedział Pan do mnie telefonicznie: że czeka Pana w Warszawie najwyżej wyreżyserowanie dwóch sztuk i zagranie może jednej, może dwóch ról. Zdaje się, że w tych warunkach, w jakich dziś Pan pracuje, bardziej pożądanym byłoby dla Pana, by mógł pan mieć szersze możliwości, które — rzecz jasna — Lwów Panu całkowicie dać może. Zdaje się, że i Pan, i ja rozumiemy to dobrze.
Rozumiem również, jakiej natury są Pańskie obiekcje. Zresztą określił je Pan jasno w naszej ostatniej rozmowie, a ja, pisząc list do p. Lulka, zupełnie otwarcie prosiłem go o to, by zechciał przekonać Pana, iż Pańskie skrupuły są niesłuszne, a któż może o tym Pana przekonać, jeśli nie p. Lulek! Prosiłbym więc Pana, by zechciał Pan moją propozycję rozważyć — myślę przede wszystkim o stałej współpracy — i po powrocie moim do Warszawy skomunikować się ze mną celem ustnego omówienia sprawy. Muszę zaznaczyć, że w sprawie tej również napisałem do p. Lulka, i mam wszelką nadzieję, iż i on o sprawie tej mówić będzie.
Jeśli chodzi o obecną sytuację we Lwowie, to jest ona bardzo bliska ostatecznego rozstrzygnięcia. Jutro tj. we wtorek sprawa oddania mi teatru wchodzi na magistrat, a we czwartek zapewne na Radę Miejską, tak że wszelkie są dane, iż koniec tego tygodnia przyniesie ostateczną decyzję i w sobotą [20 XII] względnie w piątek [19 XII] będę wiedział, czy mam teatr, czy też nie. Sądząc po stanowisku Drojanowskiego, raczej przypuszczać można, iż sprawa rozstrzygnie się dla mnie pozytywnie. W Warszawie będę prawdopodobnie w piątek rano, a może już we czwartek. Byłbym Panu bardzo zobowiązany, gdyby zaś chciał się Pan skomunikować ze mną telefonicznie i zadzwonić albo 882-25 (dom), albo 675-34 (redakcja).
Proszę przyjąć serdeczne pozdrowienia dla Pana i Pańskiej Pani.
Wilam Horzyca