DO ROMANA KOŁONIECKIEGO
[Wiedeń, 29 VIII 1933]
Kochany Panie Romanie!
Od kilku dni siedzę w ślicznym Wiedniu, niczym się nie zajmuję, co mnie wprawia w stan niepokoju, bo jakoś trudno uwierzyć, że las rośnie bez naszego współudziału. Zresztą nie tak bardzo rośnie. Proszę odesłać Czechowiczowi pocztówkę, którą wysłałem pod adresem „Drogi”. Uścisk dłoni zasyła
W. Horzyca St. Horzycowa